 |
|
|
 |
Voor het eerst lopen we in 'ons' dorp een beetje rond.
Iedereen groet me vriendelijk. Het is druk want de lagere school gaat
uit en de moeders, en sommige vaders, komen bijna allemaal per auto
hun kind ophalen. Dit moet de eerste schooldag zijn geweest. Er staat
zelfs een politieagent om de boel een beetje in de gaten te houden.
Er komen steeds meer auto's waarvoor niet voldoende plek is. Vanaf
een hooggelegen publiek gebouw, onder meer de bibliotheek, zie ik
ons huis liggen en maak ik opnieuw wat foto's. Ik zie ook de rotspunt,
fotografeer ook dat, maar het zal niet erg goed overkomen op een foto.
Maakt niet uit. Brood is er niet te krijgen, de bakker is sinds 1
september op maandagen gesloten. In een andere winkel koop ik twee
geitenkaasjes: een scherpe en een zachte. Dan rijden we nog niet naar
huis, maar eerst naar Bessèges. Bij de supermarkt vind ik een
schaduwplek waar ik de auto met Lotte erin achterlaat. In de supermarkt
is wel brood te krijgen en ik koop een wijn uit de Ardèche,
dat is tenslotte waar ik (vlakbij) zit. Gagnères is het noordelijkste
puntje van de Gard. Dan rijden we eindelijk weer naar huis en ik ga
in de serre - met alle deuren open - lekker stokbrood met brood, kaasjes
en wat radijs zitten eten.
Ik geniet voor 100% van de totale stilte die ons hier omringt. Ongekend
voor mij en wat is dat heerlijk. Rond half negen maak ik het diner
klaar en ook dat is weer genieten bij de Franse televisie. Ik heb
hier alleen Franse kanalen, waaronder gelukkig ook Arte, mijn lievelingskanaal.
Thuis krijg ik dat op z'n Duits en hier wordt alleen de Franse versie
uitgezonden. De programma's zijn hetzelfde, alleen de taal is anders.
Het is voor mij wel goed om zo ondergedompeld te worden in het Frans.
Ik spreek en versta het best wel, maar meer oefening kan geen kwaad. |
|
| Op de hoogte een groot huis, links daarnaast
staat 'ons' huis, op deze foto nauwelijks te zien; beide foto's vanuit
het dorp Gagnières in de richting van ons huis. |
|