Een bijzondere stop, misschien wel de topper van deze hele reis, is die bij Rochecolombe. Daar maken we aan het einde van deze 12e dag de hele klim door het oude, deels verlaten dorp Rochecolombe, langs het kapelletje, bijna bovenop de berg, tot aan de ruïne van het kasteel helemaal op de top van de berg. We kijken er wat rond, komen de enige andere bezoekers tegen in dit dorp, en daarna dalen we weer af naar beneden. Beneden in het dal lopen we voorbij de plek van de verdwenen watermolen, langs het riviertje dat daar vlakbij ontspringt tot aan de bron ervan. Boven ons vliegt een valk; hij krijst het uit. Naar ons? Het water kabbelt naar beneden. Verder is er niets te horen. We zijn er de enige bezoekers. Het is onwerkelijk: onwerkelijk mooi, onwerkelijk bijzonder.

Voordat we dit mooiste plekje van onze reis vandaag bezoeken maken we eerst nog wat andere stops, zoals in Labeaume, Aubenas en Vogüe, en rijden we langs de Ardèche door de poorten van Ruoms.