Na deze lekkere wandeling naar St. Ambroix gereden, maar dat plaatsje leek opeens wel uitgestorven, daarom maar door naar Gagnières. Vlak daarvoor eerst omhoog naar Castillon, een gehucht met een oude kasteeltoren. Ik heb namelijk op de kaart gezien dat er een pad moet lopen tussen Les Granges, de plek waar ik verblijf in Gagnières en Castillon. Ik wil dat pad vinden. Mooie route scherp omhoog over enkele kilometers. Het gehucht is echt niks: drie huizen. Er is een man aan het werk. Hij begroet me in het Nederlands; hij spreekt met een Vlaams accent. Na een kort gesprekje zeg ik hem dat ik een pad zoek dat naar Les Granges moet leiden. Hij stuurt me een bepaalde richting op, "de buurman heeft het pad net eindelijk eens vrijgemaakt...", maar na zo'n twintig minuten omhoog gegaan te zijn heb ik echt het gevoel dat dit niet de richting van Les Granges is, dus lopen we weer terug. Onderweg kwamen we nog een vriendelijk Frans echtpaar tegen die me beloofden dat er boven heus een echt bassin met water stond.... Terug in Castillon spreek ik even met de vriendelijke Belg en wil daarna de auto instappen, tot hij me terugroept. Hij weet opeens nog een pad: ik moet een poort door over een pad dat privé lijkt, maar publiek is. Dat leidt, meent hij, naar het oude station van Gagnières. We gaan het pad op, en - fijn voor Lotte - passeren eerst opnieuw een emmer met fris water. Het leidt inderdaad richting Gagnières dat we al gauw in de verte zien liggen. Vanaf de berg kan ik zelfs ons huis zien. Op een uitstekende rotspunt, Lotte moet er zeker 2 meter vandaan blijven, maak ik foto's. Vanaf de rotspunt gaat het zeker 250 meter vrijwel recht naar beneden. Daarna lopen we terug, de man is niet te zien, we stappen in de auto en rijden naar Gagnières.