my travels: france 2008: zaterdag 6 september (dag 3: 1 van 3): via de haute loire
|
||||
| We ontbijten, na een korte wandeling over de Allées, rond tien uur. Ook vanuit de ontbijtzaal lukt het niet een goede WiFi-verbinding te maken. Na het inpakken en alles in de auto zetten en afrekenen, lukt het wel vanuit de receptie nadat de receptioniste de verbinding eerst op nieuw heeft opgestart. Het probleem blijkt te komen als er iemand met een card betaalt, dan verbreekt de verbinding met internet, omdat de lijn voor de cards dezelfde schijnt te zijn. Wat een slechte zaak allemaal, dan kun je eigenlijk in je folders niet beloven dat je internet hebt. Maar goed, het wordt allemaal weer met de nodige Franse charme gebracht en tja, wat kun je dan anders doen, dan het allemaal goed vinden, begrijpen en geen korting op de prijs vragen? Door dit gedoe ook met vertraging richting Ardèche vertrokken. Eenmaal op de autoroute hoor ik op de radio dat de A7 bij Valence gestremd is en dat er voor en net na Valence al 30km file staat. De weg is ondergelopen van al de regen die er valt. Het is daar stormachtig weer. Er wordt aangeraden om de A7 te mijden. Voor Marseille wordt een adviesroute gegeven, maar daar heb ik niets aan, omdat ik westelijker moet zijn. Ik kies ervoor om via St. Etiënne te gaan. Dat betekent minder snelweg en meer lokale routes. Net voorbij St. Etiënne bel ik even met de eigenaresse van het huis waar ik om 16h30 word verwacht en zeg haar dat dit wel een uurtje later zal worden. Wel, eigenlijk sprak ik haar dove moeder, maar het bericht is toch goed doorgekomen. Het is een goede keuze geweest, zeker ik deed er langer over dan gepland, maar ongetwijfeld korter dan wanneer ik in die files was gaan staan. Er werd op de radio gewaarschuwd voor drie uur oponthoud! | ||||
|
De route is prachtig. Na St. Etiënne wordt de snelweg een Route Nationale (N88), maar blijft vierbaans – en dus even snel – voor nog vele tientallen kilometers. We passeren de Gorges de la Loire, gaan door de Haute Loire en over de Plateaux Volcaniques. Het uitzicht is steeds maar verbazingwekkend mooi. In Le Puy-en-Velay zien we niet alleen de Romaanse kapel bovenop de rots St. Michel, het Mariabeeld bovenop de rots Corneille, maar ook de gezellige straten met zaterdagse drukte en terrassen, waar men lekker zit te kijken en te keuvelen nar de zaterdagse inkopen. We volgen de N88 tot in Langogne, waar ik even verkeerd rijd: ik ga rechtdoor voorbij een bord (zonder wegnummer, vandaar) Villefort, terwijl daar in had moeten gaan. Dit kwam doordat ik een andere naam verwachtte, de naam van een eerder plaatsje op diezelfde weg. |
|||
| Een klein stukje van de tuin van ons huis in Gagnières; Lotte kijkt toe. | ||||