 |
|
|
|
Eindelijk eens een keertje brood kopen bij de lokale
boulanger. Tegen de tijd dat ik er kom is er weinig keus, maar de
flûte is toch wel lekker. We willen de omgeving ten zuiden van
Bessèges eens bekijken; mogelijk een wandeling maken, en dan
daarna eventueel nog naar Ruoms of Les Vans. Dat komt er natuurlijk
allemaal niet meer van. We lopen even in Peyremale, waarvan de naam
me op een of andere manier zo aanstaat. Ik maak er wat foto's, maar
die staan hier niet. Dan wil ik kijken naar het beginpunt vand e wandelingen
daar, per ongeluk rijd ik daar voorbij. Het is niet zo duidelijk aangegeven.
Dan gebeurt er op de weg D29 tussen Peyremale en Chambon iets vervelends.
Het is een smalle weg, er kunnen nauwelijks twee auto's passeren.
Midden op deze route staat een auto stil, gewoon op de weg. Ik stop
er achter, waarop de vrouw de auto iets opzij zet. Echter, terwijl
ik haar voorbij ga en naast haar ben, geeft ze opeens gas en toeter
ik om haar te waarschuwen dat ik haar aan het passeren ben. Ze laat
me voorbij gaan. Een eindje verderop zie ik deze auto opeens achter
me naderen, steeds dichterbij, en dichterbij, tot ze zowat op mijn
bumper rijdt. Dan ben ik net de dorpsgrens van het kleine Chambon
gepasseerd en ga terug naar de aldaar gewenste vijftig km/h. Dat maakt
haar kennelijk (nog meer) woedend. Vanuit haar raampje schreeuwt ze
het uit en gaat me inhalen, in dat dorp, en ja hoor: juist dan komt
net die éne tegenligger van het hele traject. Die schrikt zich
rot, en mevrouw zag het gelukkig wel op tijd, dus neemt snel gas terug
en rijdt weer achter me. Iets verderop sla ik rechtsaf om naar het
dorpsplein van Chambon te gaan, waar ik wil stoppen om even op de
kaart te kijken. Het afremmen voor het rechts afslaan was ook al een
ramp voor mevrouw, maar goed ze rijdt door. Lotte laat ik zwemmen
in de rivier die aan de open zijde van het plein ligt. Als ik terugloop
rijdt daar op de brug die vrouw weer, schreeuwend naar mij vanuit
haar open raampje. Maar goed, ze rijdt weg, avontuur over, en had
ze nou haast of niet? In ieder geval wel tijd om terug te keren naar
dat dorpje om nog even iets onverstaanbaars naar mij te schreeuwen.
Ziek. |
 |
| Château te Portes, en uitzicht
vanaf daar |
|