Lotte en ik hebben dan opeens zeeën van tijd; we hoeven immers niet na Nîmes nog heen en weer naar Marseille te rijden. De middag die we met de vrijwilligers zouden doorbrengen is nu ook vrij. Ik zou de volgende dag met hun naar de Pont du Gard gaan. Ik ben inmiddels met Lotte al buiten Nîmes, om wat te wandelen, en zijn toevallig al aardig in de buurt van dit spectaculaire Romeinse aquaduct, dat gebouwd werd voor vervoer van vers water naar Nîmes. Nîmes was in de Romeinse tijd een heel belangrijke stad, net als zoveel andere steden in de Provence. Je kunt bij die imposante brug een half uur doorbrengen of vele uren. De ligging is schitterend: mooi ingebed in de natuur, in een schilderachtige omgeving. Je kunt de brug van beide zijden bewonderen, en erlangs lopen over een direct eraan vastgelegen overgang. Ik weet niet of deze er al in de Romeinse tijd was. Het ernaast gelegen restaurant is ook geweldig, qua architectuur. Mooi ingepast in de gehele setting. Dan is er een geweldig openluchtmuseum, zou je kunnen zeggen, over Mediterrane cultures door de eeuwen heen: het Mémoires de Garrigue. Met Lotte bezoek ik er een groot gedeelte van. Zo veel mensen als er bij die brug liepen... hier komen we slechts twee personen tegen.