Na het bezoek aan Naves gaan we naar Les Vans. Daar neem ik wat geld op en koop brood en lekkere taartjes bij de boulangerie. Het is een levendig plaatsje - veel toeristen, maar in dit seizoen niet vervelend druk. Het is maar 13 km van Gagnières en ik ben van plan er nog een paar keer naartoe te gaan.

Door naar het Bois de Païolive, een stil bos met zomereiken die tussen witte verweerde rotsen staan. De rotsen zijn bijzonder, ze zijn grillig gevormd, soms met diepe kloven. Het bos ligt net ten zuiden van Les Vans en gelegen naast de mooie Gorges du Chassezac.

We lopen de route die langs de Corniche van Chassezac voert. Een rotsig pad, met veel scherpe keien, leidt langs de Gorge en soms is de diepe afgrond zó dichtbij dat ik Lotte soms maar aan de lijn doe, omdat ik bang ben dat ze met een misstapje in de afgrond verdwijnt. Ze doorstaat de rotsige paden goed: haar voetje lijkt geheel hersteld. De wandelroute voert terug door het bos, dat zeer mysterieus stil aandoet, met die met mos begroeide zomereiken, en al die grillige rotsen. Deze wandeling is 4,5 km en we doen er bijna twee uur over. Tijdens de wandeling bedacht ik me dat ik er best wel laat aan begonnen was... stel je voor dat het donker zou worden: dan zie je dus niets meer, ook de paar route-aanduidingen niet, en kom je op die rotsige paden niet goed vooruit. Maar rond zevenen, het is dan nog volop licht, zijn we terug bij de auto.