Thuis uitgebreid gekookt en de Pomerol opengemaakt. Lotte kreeg met haar wat meer eten nu ook haar laatste antibiotica-pilletje. Terwijl ik dit schreef stond Arte aan en werden de 100 beste Europeanen op gebied van toneel en theater met voor elk kleine intro's getoond. Geen enkele Nederlander daarbij, maar dat was wel te verwachten: ten eerste vanwege Arte, wat wel goed is, maar altijd zeer Duits-Frans geörienteerd is, en ten tweede, eerlijk gezegd, hebben we die wel? Ja, wel enkele, maar de Nederlandse taal is dan wel een obstakel; voorts is er de interesse niet: we krijgen immers niet eens iets over poëzie op onze scholen. Van de fles Pomerol is nog maar weinig over. Wat heerlijk is die weer! Zo dadelijk loop ik even in de omgeving, in de tuin en over de weg, met Lotte en laat ik de boel even doorluchten, want ik geloof dat men niet verwacht dat ik hier rook.... Er is trouwens niets over gezegd toen ik hier kwam, maar toch, het is not-done tegenwoordig. Het is half twaalf. Laat voor mijn doen op deze reis.

Het is heerlijk om geen contact te kunnen krijgen met internet vanaf het huis waar ik zit. Dat geeft me echt de kans even afstand te nemen van al die lopende zaken, zoals voor kantoor, De Groene Eland, of Pro Hond (voorheen Vrije Honden), wat we net hebben opgericht. Vooral even geen contact met kantoor is prima. Het geeft me nu al rust. Ik weet nu al dat ik straks weer net zo lekker zal slapen als gisteren!