Als wij het plaatsje bezoeken slapen de meeste deelnemers hun roes nog uit, openlijk, soms gewoon op plantsoenen, zoals bij het mooie memorial van François Mitterand en zijn hond . Enkele bars zijn al open en daar klinkt Spaanse corrida-muziek uit. We zien de posters OVERAL. Verschillende corridas worden aangekondigd, ook de ‘Corrida Portugaise’, waaronder tot mijn grote ergernis staat: “Corrida: sans misa a mort”. Ik erger me hieraan omdat ik weet dat de stieren weliswaar niet in de arena worden gedood, maar met vreselijke wonden achter de schermen liggen te wachten tot ze uit hun lijden worden verlost door een dierenarts. Lotte zwemt heerlijk in het meer bij Soustons. We lopen langs het meer terug naar het centrum. Een lieve hond voegt zich bij ons bij een veldje en wil niet meer weggaan! We lopen weg zonder hem aandacht te geven, maar hij volgt ons. We wachten op een veldje of hij ons alsjeblieft wil verlaten, maar nee hoor, hij blijft bij ons. Pas als we besluiten gewoon maar door te lopen en even gaan zitten bij het memorial van Mitterrand verlaat hij ons om met een paar (nog steeds) dronken jongens verder op te lopen. Achter het beeld liggen nog veel meer van dit soort jongens te slapen (het is tegen drie uur ‘s middags). Ik neem ze niet op de foto omdat ik dat onappetijtelijk vond, maar nu ik dit schrijf vind ik dat jammer: het was een mooie toevoeging geweest aan deze tekst! We vinden de arena en zien er al de Portugese paarden staan. Er is een enorme kermis die ook nog niet open is.