We wandelen verder en komen bij de hete bron (water, 61 graden Celsius heet, dat al eeuwenlang uit het binnenste der aarde komt, op een plein in de stad) en belanden uiteindelijk op een terras waar we wat eten. Zelfs op dit terras zijn de bordjes van de tafels, waar de nummers van de tafels op staan, gesierd met een stier en de woorden corrida of fiesta. Hoewel eenvoudig hebben we er heerlijk gegeten. Daarna wandelen we rustig naar de auto en zien nog een standbeeld van een stier met een toreador. Eenmaal in de auto zit Jordi de kaart te bekijken en zegt “Als we afslag 4 nemen zijn we eigenlijk zowat in Biarritz…”. Het oorspronkelijke plan was om deze zondag in Biarritz te beginnen omdat we beiden deze stad niet kennen. Er is trouwens ook een arena!

Het is inmiddels acht uur. Ik reageer dat ik het prima vind om nu ook nog naar Biarritz te gaan. De eerdere avonden waren we veel en veel later thuis, van Dax naar Bayonne of Biarritz is het net iets meer dan 50 km, dus dat kan het probleem niet zijn. Zo gezegd zo gedaan: we gaan naar Biarritz. Op de autoroute houdt Jordi zijn camera kilometers lang gereed om een foto te maken van zo’n bruin bord waarop de specialiteiten van de regio staan. Ik had dat immer vorig jaar gezien en ik wist dat er ook één stond op de weg vanuit het noorden naar Bayonne. Als we dat bord maar niet zien sluit hij zijn camera af omdat de batterij te leeg zal raken. Juist daarna zien we dat bord dus staan en ik kan niet echt heel langzaam rijden. Omdat het al donker is lukt het hem dan niet meer dat bord op de camera te krijgen…