Als aan het begin een auto zich door de demonstranten begeeft onstaat er bijna een gevecht. Als er mensen met kleine kinderen langskomen roepen vooral de Franse demonstranten: “Quelle éducation, un enfant a les corridas…! Horreur!”. Daarop reageren enkele van de ouders of grootouders nogal boos, schamen zij zich? Boe-geroep, en andere geluiden klonken. Ik heb veel foto’s gemaakt en met mijn telefoon gefilmd. Echt, zoiets maakte ik nog niet mee.

Tegen zevenen vinden Jordi en ik het genoeg. We vertrekken net als vele anderen.Lotte wordt opgehaald bij het hotel: ik ben zo blij dat ze deze dag niet is meegekomen. Het was een gloeiend hete dag: dat zou dodelijk zijn geweest! We halen haar uit mijn kamer. Ik loop kort met haar. Jordi en ik nemen wat drankjes op het terras van het hotel. Daarna eten Jordi en ik in een – wat ik dacht Marokkaans – restaurant. Eenmaal binnen bleek het een Franse keuken te hebben. We worden geholpen door een nicht die onze keuze maar niets vindt. Jordi is immers veganist en ik vegetariër. Na het diner breng ik Jordi naar zijn hotel waarna ik verdwaal, als ik terugrijd kom ik weer terug vlakbij zijn hotel! Maar goed, natuurlijk kom ik terug bij het hotel en verwerk ik de vele foto’s en filmpjes die ik heb gemaakt.