Natuurlijk geen pomp te zien, net zoals de 20 km tussen Thines en Les Vans. De meter staat al ver in het rood en de bel is 8 km voor Thines al gegaan! Je zou via een omweg vanaf Thines via een andere route naar Les Vans terug kunnen rijden, maar dat durf ik niet: die route voert eerst omhoog (nog meer benzine) en is veel langer. Terug naar les Vans dan maar, via dezelfde route. Gelukkig verbruikt de auto dan bijna niets omdat het bijna helemaal bergafwaarts gaat. Het leuke is dat ik dit in mijn nieuwe auto kan zien: op het dashboard wordt aangegeven hoeveel benzine ik op welk moment dan ook aan het verbruiken ben. Hoewel de meter al bijna op het eindstreepje staat haal ik Les Vans met gemak en kan daar goed en redelijk goedkoop tanken. Daarna bezoeken we het schilderachtige, middeleeuwse dorpje Naves. We wandelen er wat rond en maken behoorlijk wat foto's.

Na het bezoek aan Naves gaan we naar Les Vans. Daar neem ik wat geld op en koop brood en lekkere taartjes bij de boulangerie. Het is een levendig plaatsje - veel toeristen, maar in dit seizoen niet vervelend druk. Het is maar 13 km van Gagnières en ik ben van plan er nog een paar keer naartoe te gaan.

Door naar het Bois de Païolive, een stil bos met zomereiken die tussen witte verweerde rotsen staan. De rotsen zijn bijzonder, ze zijn grillig gevormd, soms met diepe kloven. Het bos ligt net ten zuiden van Les Vans en gelegen naast de mooie Gorges du Chassezac.

We lopen de route die langs de Corniche van Chassezac voert. Een rotsig pad, met veel scherpe keien, leidt langs de Gorge en soms is de diepe afgrond zó dichtbij dat ik Lotte soms maar aan de lijn doe, omdat ik bang ben dat ze met een misstapje in de afgrond verdwijnt. Ze doorstaat de rotsige paden goed: haar voetje lijkt geheel hersteld. De wandelroute voert terug door het bos, dat zeer mysterieus stil aandoet, met die met mos begroeide zomereiken, en al die grillige rotsen. Deze wandeling is 4,5 km en we doen er bijna twee uur over. Tijdens de wandeling bedacht ik me dat ik er best wel laat aan begonnen was... stel je voor dat het donker zou worden: dan zie je dus niets meer, ook de paar route-aanduidingen niet, en kom je op die rotsige paden niet goed vooruit. Maar rond zevenen, het is dan nog volop licht, zijn we terug bij de auto.

We hebben er zo lang over gedaan omdat ik veel heb stilgestaan om van de omgeving te genieten. Het is zeker één van de hoogtepunten van mijn verblijf in de Ardèche geweest.