Boodschappen gedaan (ook een mooie Pomerol gekocht) en terug naar Gagnières, waar alles weer een plekje krijgt en ik eens lekker ga zitten brunchen in de serre. Daarna ben ik er ook een half uur bezig om een wesp en een paar andere vliegende vrienden te redden uit deze glazen omgeving van waaruit ze zelf niet weg kunnen komen. Hier zal ik de komende dagen nog veel mee bezig zijn! Ik bekijk de kaarten en boeken om de omgeving te leren kennen en maak een soort plannetje, wel het begin ervan. De foldertjes die mevrouw had neergelegd, ze deed voorkomen alsof dat speciaal voor mij was, waren aardig, maar niet geheel relevant en soms zelfs sterk verouderd, of dubbel. Dus toch niet zo speciaal voor mij neergelegd. Het is al na drie uur als ik moet besluiten: ga ik naar Bessèges, naar de optocht en de kermis, of maak ik een lekkere wandeling met Lotte. Het wordt het laatste en we vertrekken richting het dorpje Courry, waar je vlakbij de berg op kunt gaan voor een mooi uitzicht.

Vanaf het gehucht Pierre-Morte, vlakbij Courry, lopen we de Sentier de la chapelle Saint Sébastien (dat blijkt later, als ik deze route in een folder aantref). Vanaf Pierre-Morte de berg op over een rotspad dat soms steil en soms wel erg rotsig is, over zo'n 600 meter. Ik kijk steeds of het met Lotte en haar gewonde teen ook nog wel goed gaat op een pad als dit, maar het blijkt – wel met iets moeite – goed te gaan. Bovenop is er een geweldig uitzicht over de omgeving, maar het mooiste zijn de plateaus met geologische informatie. Deze plateaus, geplaatst door de universiteit van (?) geven kaarten met schematische overzichten zoals doorsneden en het hoe-en-waarom van de actuele situatie die je dan dus ook echt voor je ziet. Echt fantastisch! Het is hier een sterk hellend vulkanisch gebied, waar vele doorsneden van de korst van de Aarde aan de bovenrand te zien zijn. Het leuke is dat je dit in het landschap goed kunt terugzien en met de informatie op de plateaus zie je nog véél meer. We lopen terug via een andere route en ook dat gaat goed voor Lotte. Eigenlijk is dit haar eerste lange wandeling sinds het ongeluk in de Maastunnel te Rotterdam. We komen terug bij de auto net als er een wel zeer goeduitziende Fransman stopt met auto met hond. Hij parkeert achter mijn auto, het zijn de enige twee auto's daar. De mooie man groet me vriendelijk. Hij gaat zeker net zo'n soort wandeling gaat maken als ik met Lotte heb gedaan. Mogelijk minpuntje: de hond is een Jack Russell terriër. Goed, dit is een grapje, maar wel waar. Met Lotte terug naar ons huis in Gagnières om Lotte wat te laten drinken en even bij te komen.

Ongeveer halfzeven gaan we naar Bessèges om toch iets van de kermis mee te krijgen. Inderdaad, dat krijgen we. Het is er enorm druk en we paraderen door de smalle hoofdstraat tussen alleen maar Pernod drinkende mensen, die allemaal wel zeer goed geluimd lijken. Tot mijn verassing blijkt het Office du Tourisme open. Ik liep erheen omdat ik het bij toeval zag en in de etalage wilde kijken. Blijkt het open. Leuk, want nu heb ik kaarten voor wandelingen in de omgeving. Die kostten vijf euro en de dame excuseerde zich voor de kosten, maar er lagen 100-en gratis andere folders, waarvan ik er nog een paar heb meegenomen, zoals kaarten van de Gard. Wat maakt vijf euro dan uit, de kaarten waren het trouwens waard. Terug door de drukte en we moesten wel via de kleine kermis, waar net werd geknald, bij een schiettent, toen we er doorheen liepen en Lotte schrok en trok aan haar lijn: nu wilde ze hier weg. Gelukkig stond de auto om de hoek.