 |
Ontbijtruimte rommelig veel kinderen, alle tafels bezet,
dat zijn er trouwens maar drie als ik er langs loop, om Lotte
eerst even uit te laten, dan ziet het ernaar uit dat ik moet aanschuiven,
dat doe ik niet. Buiten zie ik het mooie uitzicht op de stad. Ik
ga er rustig op een bankje zitten en bel met kantoor. Eenmaal terug
in het hotel eet op wat ik heb, bekijk mijn e-mails, werk aan de
fotos voor Pacma, voordat ik om 11 uur de stad in ga, waar
ik dan word verwacht.
Patricia is pas net op: dus eerst alleen naar Conxi, die me meeneemt
naar haar flat. Later komt Patricia ook daarheen. We bespreken de
verschillende samenwerkingsprojecten, waaronder de belangrijkste,
de demonstratie op 9 september in Tordesillas. Dit duurt tot 15h00.
Ik loop met Lotte door het centrum en vooral langs de rivier tot
ik me weer bij Patricia meld. Dan gaan we met Patricia naar het
strand. We komen bij toeval terecht op een hele leuke plaats waar
honden geheel vrij mogen rondlopen en spelen.
|
 |
 |
 |
 |
| < vorige pagina |
|
Er is een leuke bar hoog boven het strand en verder is er niets: dat maakt
het zo leuk. Het is heerlijk weer, we zitten lekker in de zon, met schitterend
uitzicht op de zee.
s Avonds terug in de stad ga ik met het team van Pacma mee posters
ophangen in de stad. Dat gebeurt in Casco Viejo, een deel van het centrum
dat vrijer is dan elders, alternatiever, en waar dus ook de grootste aanhang
zit van hen die tegen het stierenvechten zijn. Het zijn posters voor de
demonstraties later in augustus wanneer ik hier al weg ben. In Casco Viejo
nemen we een biertje, ik loop met Conxi en Maria Luiza, een schitterend
mooie en heel lieve vrouw. Omdat we in die bijzondere wijk lopen is het
ook voor Lotte een feest: overal vrij lopende honden met leuke baasjes.
|