Een bericht in het plaatstelijke
blad Groot Wassenaar van 6 juni 1996 trok
de aandacht van de redactie, die hierop attent was gemaakt. Marius
Kolff (CBCD XVIIw4) geeft enkele aanvullingen
op dat artikel:
"Mijn vader had drie kinderen toen hij met mijn moeder trouwde. Later
kregen zij er nog vijf kinderen bij, zodat zij met acht kinderen in
het huis hebben gewoond."
"De
naam die opa en oma, Jan en Ella Kolff-van der Giessen (CBCD
XVIv), aan dat huis gaven, ‘Duin en Dennen’, had betrekking op
het natuurgebied waarin het huis lag: een proefaanplant van Staatsbosbeheer
van dennen in de duinen. De proef bleek geslaagd: de Corsicaanse
dennen sloegen aan en werden in heel veel duinterreinen aangeplant...
Men denkt daar nu geheel anders over, graag had men die dennen nooit
in de duinen zien verschijnen. Zij onttrekken nu al jaren veel te
veel water aan de duinen en moeten eigenlijk allemaal gerooid worden.
Daar is veel protest tegen want de dennen ogen schitterend in de
duinen.
De dennen en de duinen bepaalden de keuze
voor Wassenaar van opa en oma: opa wilde op de Veluwe tussen de dennen
gaan wonen, oma in de duinen aan zee (mogelijk was dit andersom!):
laat Staatsbosbeheer nu juist begin twintiger jaren haar proef-dennenbos
willen verkopen! De keuze was snel gemaakt, want hier woonden ze beiden
best; dat hiermee de naam ‘Duin en Dennen’ voor het huis vanzelf ontstond
mag wel duidelijk zijn." |
Voorts merkt Marius nog iets op over Warmond. "Opa en oma werden
tijdens de bezetting gelast het huis te ontruimen (zie ook Biografieën:
1939-1950: Inleiding, en verder). Zij hebben onder meer op een
woonboot te Warmond gewoond. Deze woonboot lag aangemeerd achteraan
een groot grasveld bij één van de grotere Warmondse huizen. Daar
werkte Sara Witte als huishoudster. Sara kwam uit Hansweert (Zeeland).
Oma en Sara konden het goed met elkaar vinden en toen oma en opa
‘Duin en Dennen’ na de bevrijding weer konden betrekken reisde Sara
mee. Zij ging het huishouden op ‘Duin en Dennen’ bestieren. De acht
kinderen van ‘Duin en Dennen’ hebben allemaal goede herinneringen
aan Sara: de meesten van hen kregen van haar de fles. Ik heb veel
vakanties mogen doorbrengen in het kleine huisje met de waterpomp
en de WC buiten in Hansweert, als Sara weer eens naar huis ging
voor vakantie, en waar haar vader sluiswachter was. De treinreis
naar Zeeland was altijd al een avontuur; maar helemaal spannend
werd het vanaf Goes (spreek uit: Hoes): daarvandaan moest je met
een oude rammelkast van een bus over de klinkerweggetjes naar Hansweert."
Links, de huidige, gerestaureerde (2005) villa, helaas sinds
ongeveer 1985 hernaamd tot Nijenhorst;
wie het huis deze naam gaf had natuurlijk geen idee van de
historie van de naam Duin en Dennen.
"Jaren later werd ‘Duin en Dennen’
verkocht en verhuisde oma naar de chauffeurswoning. Sara ging
mee, maar dat bleek geen succes. In die kleine woning zaten
de twee te dicht op elkaar en Sara vertrok (Ik herinner me de
tranen nog [Marius, ed.]). Vaak heb ik Sara nog opgezocht bij
haar volgende werkgevers".
Vermeldenswaard is dat in de villa ‘Duin en Dennen’ geregeld
Kolffen-vergaderingen zijn gehouden.
Redactie De Colve: Nienke Kolff en Mariëtte
Kolff-Reinders.
Dit artikel met de volgende pagina's aan de site toegevoegd
door Marius Kolff [red. web], (CBCD
XVIIw4). |